Szóstego dnia grudnia 1865 roku do Konstytucji Stanów Zjednoczonych wprowadzono XIII poprawkę, która oficjalnie znosiła niewolnictwo na terenie tego kraju. W rzeczywistości jednak czarnoskórzy w Ameryce wciąż byli szykanowani, pogardzani i uznawani przez białych za gorszą rasę, niegodną życia na równi z nimi. Także murzyńscy sportowcy nie mieli łatwego bytu i nierzadko haniebne uprzedzenia białych uniemożliwiały im sięganie po najwyższe laury. W boksie sytuacja zaczęła powoli ulegać zmianie, gdy w 1890 roku po mistrzostwo świata wagi piórkowej sięgnął Kanadyjczyk George Dixon stając się pierwszym Afroamerykaninem z tytułem najlepszego zawodnika globu. Dwanaście lat później championat w kategorii lekkiej zdobył genialny Joe Gans zapisując się w ten sposób w dziejach szlachetnej szermierki na pięści jako pierwszy czarnoskóry bokser urodzony w Stanach Zjednoczonych, który wywalczył mistrzowską koronę.

Był bez wątpienia jednym z najwybitniejszych pięściarzy walczących przed drugą wojną światową. W ringu imponował właściwie pod każdym względem, dzięki czemu na długie lata zdominował kategorię piórkową, stając się jednym z jej najwspanialszych reprezentantów w całej historii. I o ile w swym fachu Abe Attell wzbudzał podziw, o tyle kontrowersje mogło wywoływać jego życie poza ringiem, szczególnie po wybuchu tzw. 'Black Sox Scandal', wielkiej baseballowej afery, w której pięściarz odegrał jedną z czołowych ról. O tym oraz o innych faktach z życia Attella przeczytacie poniżej.