Ostatnio przeglądając bokserskie strony internetowe nasunęła mi się jedna myśl, mianowicie: Dlaczego Polska nie ma mistrzów świata? Próbując odpowiedzieć na to pytanie doszedłem do wniosku, że nie mamy, ale przecież wkrótce możemy ich mieć kilku. Oto lista naszych nadziei:

ALBERT SOSNOWSKI - Mistrz Europy, teraz dostaje szanse w walce z Witalijem Kliczko, hmm, gdyby tak się zastanowić to czemuż by nie miał go pokonać? Może nie ma piorunującego ciosu, ale ma to coś, czego niczym nie mogę nazwać. 
 

Albert Sosnowski (45-2-1, 27 KO) zaczynał karierę 1998 w walce z Czechem Janem Drobenem, pokonując go przez TKO w 1 rundzie. Następnie przez 3 lata do 2001r. walczył głównie z bokserami, którzy mieli ujemne bilanse walk, aż trafił na Arthura Cooka w walce o tytuł Młodzieżowego Mistrza Federacji WBC. Sosnowski przegrał tę walkę w 9 rundzie przez nokaut, a Cook niczym już po tej walce nie zabłysnął (przegrał m. in z Mariuszem Wachem). Sosnowski po tej walce znów walczył z kelnerami, choć wygrał np. z bardzo solidnym Orlinem Norrisem. Jego "trud" został po pewnym czasie dostrzeżony przez federacje WBF i Sosnowski został wytypowany do walki z Manuelem Puchetą, którego pokonał przez KO w 2 rundzie.

Francois Botha - urodzony walczak urodził się w miejscowości Witbank w RPA w 1968 roku.

Na zawodowstwo przeszedł w 1990, i już w pierwszej walce z Johanem Van Zylem zaprezentował się się znakomicie bo wygrał przez nokaut w 1 rundzie. W przeciągu następnych 5 lat stoczył 35(!) walk i wszystkie wygrał.

W 1995 roku został wyznaczony do walki o tytuł IBF z Axelem Schulzem, którą wygrał, lecz stracił tytuł, bo okazało się, że Botha walczył po wpływem środków dopingujących. Botha jednak nie załamał się i w 1996 po raz kolejny stanął do walki o tytuł z Michaelem Moorerem, którą niestety przegrał przez TKO w 12 rundzie.