27 marca, w finałowym dniu 29. Międzynarodowego Turnieju Bokserskiego im. Feliksa Stamma rozmawialiśmy z Jerzym Rybickim, prezesem Polskiego Związku Bokserskiego. Złotego medalistę igrzysk olimpijskich w Montrealu (1976) i brązowego z Moskwy (1980) pytaliśmy o ocenę wystepu reprezentantów i reprezentantek Polski w warszawskich zawodach, sytuację w kadrze mężczyzn (dziś wiemy, że na zgrupowanie w Wiśle z 6 zbuntowanych zawodników przyjechało dwóch - Dawid Jagodziński i Dawid Michelus) oraz prognozę przed olimpijskimi kwalifikacjami. Mimo ciężkiej sytuacji polskiego boksu nasz rozmówca ma nadzieję, że w kwietniu z tureckiego Trabzonu nasi bokserzy przywiozą dwie kwalifikacje, a z majowych mistrzostw świata w Chinach kadrowiczki wrócą z trzema.

Dziś w warszawskim hotelu Gromada odbyła się konferencja prasowa poświęcona 29. Międzynarodowemu Turniejowi im. Feliksa Stamma. Zawody z udziałem czołowych pięściarzy i pięściarek z naszego kraju oraz gości z zagranicy (m.in. Rosja, Ukraina, Węgry, Białoruś, Kazachstan, Anglia, Australia, Grecja) odbędzie się w dniach 25-27 marca w Warszawie. Transmisję wtorkowych finałów w godzinach 18:15 - 22:00 przeprowadzi stacja TVP Sport.

Dla naszych reprezentantów i reprezentantek będzie to ważny sprawdzian przed nadchodzącymi imprezami. Panowie w połowie kwietnia wyjeżdżają do tureckiego Trabzon, aby wziąć udział w kwalifikacjach do igrzysk olimpijskich w Londynie. Kobiety o paszporty na igrzyska będą walczyć nieco później, na mistrzostwach świata w Chinach, które rozpoczną się pod koniec kwietnia.

Zapraszamy na wywiad z Jerzym Rybickim, prezesem Polskiego Związku Bokserskiego, zarejestrowany już po 28. Międzynarodowym Turnieju Bokserskim im. Feliksa Stamma.

SYLWETKA JERZEGO RYBICKIEGO >>

Podczas pierwszego meczu Polska – Chicago, wywiadu dla BOKSER.ORG udzielił prezes Polskiego Związku Bokserskiego Jerzy Rybicki. Zapraszamy do lektury, gdzie prezes ocenił całą imprezę i powiedział m.in.: że liczy na młodych zawodników, którzy pomogą polskiemu boksowi amatorskiemu.

Wielkie show, znani goście honorowi, duża reklama, komplet publiczności. Wymieniać pozytywów takiej imprezy można jeszcze wiele. Jak jednak całe wydarzenie ocenia prezes PZB?
Jerzy Rybicki: Bardzo wysoko. Naprawdę się cieszę, że do takiego meczu towarzyskiego doszło miedzy drożynami Polski i USA, bardzo się cieszę, że przyjechał Andrzej Gołota bo to jest żywa legenda tego sportu - nie tylko amatorskiego ale i zawodowego -  który jest zawsze wielkim magnesem dla imprezy, takim, że ludzie przyszli przede wszystkim na tę osobę. I myślę, że nasi zawodnicy powinni pokazać co potrafią po przygotowaniach, to jest ich pierwszy start. Nie będziemy oczywiście wymagać wielkich pojedynków ale zobaczymy czy mają talent i kto będzie brany pod uwagę do ekipy na mistrzostwa Europy, które odbędą się w Moskwie w tym roku. To jest jakiś sprawdzian ich przydatności do kadry narodowej.

Przed II Mistrzostwami Świata w boksie amatorskim, które w 1978 roku miały odbyć się w Belgradzie, pewne było jedno- waga lekkośrednia należała do dwóch zawodników. Wszyscy zadawali sobie pytanie, czy dwaj wielcy: Jerzy Rybicki i Wiktor Sawczenko znów spotkają się w półfinale? Niestety, po raz kolejny los nie dał obu zawodnikom możliwości skrzyżowania rękawic w pojedynku o złoto. Przebieg turnieju był dla obu niemal analogiczny do dwóch poprzednich. Rybicki w pierwszej walce wygrał na punkty ze wspomnianym wyżej Wenezuelczykiem Lemusem, 5 : 0. W drugim pojedynku, nasz zawodnik pokonał wicemistrza Europy – Markusa Intlekofera, w drugim starciu na skutek kontuzji rywala. Sawczenko w dalszym ciągu siał popłoch wśród przeciwników. W pierwszej kolejce zmagań otrzymał walkower od reprezentanta Ugandy George Kabuto natomiast w ćwierćfinale wygrał przez RSC w pierwszej rundzie z Turkiem Erolem Keloglu.

Przed walką półfinałową istniały spore obawy o formę Jerzego Rybickiego, który w Belgradzie nie prezentował się najlepiej. Co prawda wygrał dwa pojedynki, lecz niczym specjalnym nie zachwycił. Dyspozycja Sawczenki była jak zawsze wielka niewiadomą, ponieważ ten zawodnik spędził w belgradzkim ringu niecałą rundę. Niewiele dłużej walczył i w półfinale. Sądy o nienajlepszej dyspozycji Rybickiego sprawdziły się. Chwila nieuwagi, na którą w walce z Sawczenką nie można było sobie pozwolić, i mistrz olimpijski wylądował na deskach po prawym sierpowym Ukraińca. Cios był tak potężny, że nie było mowy o kontynuowaniu pojedynku. Polak stracił przytomność, którą odzyskał dopiero w szpitalu. Dwa dni później Wiktor Sawczenko został mistrzem świata pokonując w finale 3 : 2 Kubańczyka Luisa Felipe Martineza.

Historia boksu zawodowego zna wiele takich przypadków. Choć nazwa na to nie wskazuje, to jednak tzw. "walki stulecia" zdarzają się zdecydowanie częściej niż raz na sto lat. Pojedynki najwybitniejszych mistrzów pięści danych epok zawsze wzbudzały ogromne emocje. Zainteresowanie nimi zawsze było olbrzymie, a po dziś dzień krążą o nich legendy.

Zdecydowanie mniejszą rangę miały i zawsze mieć będą "ringowe wojny" amatorów i chyba nie warto jest roztrząsać, dlaczego tak się dzieje, bo odpowiedź na to pytanie jest bardzo prosta. Nie oznacza to jednak, że w historii boksu amatorskiego nie mieliśmy do czynienia ze znakomitymi pojedynkami, pomiędzy wielce utytułowanymi pięściarzami. Historia konfrontacji wybitnych amatorów nie sprowadza się zazwyczaj do jednego pojedynku. Ten rozdział annałów boksu pisany jest większą ilością starć wielkich przeciwników, którzy spotykali się ze sobą w ringu więcej, aniżeli tylko jeden raz.

W drugiej połowie lat 70-tych poprzedniego stulecia na światowych amatorskich ringach pojawili się dwaj zawodnicy, których rywalizacja do czerwoności rozgrzewała kibiców pięściarstwa, szczególnie w Polsce.  Na największych światowych imprezach spotkali się cztery razy i każdy z tych czterech pojedynków miał swoją oddzielną historię, a wszystkie razem tworzą niezapomnianą epopeję.

PIĄTE SPOTKANIE DWÓCH MISTRZÓW PIĘŚCI

Podczas wspólnego zgrupowania kadr narodowych kobiet Polski i Ukrainy w Ośrodku MKS START w Grudziądzu doszło do niecodziennego wydarzenia. Było to spotkanie po latach dwóch wielkich ringowych rywali: Jerzego Rybickiego i Wiktora Sawczenki. Obaj pięściarze spotykali się ze sobą w ringu czterokrotnie podczas największych imprez światowych i kontynentalnych: na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu (1976), na mistrzostwach Europy w Halle (1977), na mistrzostwach świata w Belgradzie (1978) oraz na Igrzyskach Olimpijskich w Moskwie (1980). Za każdym razem walka toczyła się o awans do finału turnieju mistrzowskiego. W Montrealu po zaciętej walce zwyciężył Rybicki, który później stanął na najwyższym stopniu olimpijskiego podium. W Halle obaj rywale doznali kontuzji w drugiej odsłonie walki. Po jej zakończeniu sędziowie orzekli, że nieco lepszy był Sawczenko. W Belgradzie ponownie triumfował Sawczenko, który zwyciężył przed czasem. Wreszcie w Moskwie o zwycięstwie Sawczenki zadecydowała kontuzja obecnego sternika polskiego boksu.

Rosjanie wciąż pamiętają i doceniają ringową klasę obecnego sternika polskiego boksu - Jerzego Rybickiego, który zaproszony został jako Gość Honorowy na silnie obsadzony międzynarodowy turniej „O Puchar Gubernatora St. Petersburga”. W zawodach startowało 96 zawodników z 14 państw. Poza prezesem PZB w Honorowej Loży Mistrzów Olimpijskich zasiedli także: Aleksander Lebziak oraz Wiaczesław Janowski. A zmagania zawodników pilnie obserwował pierwszy selekcjoner „Sbornej” – Nikołaj Chromow.

Walki – jak dodaje Jerzy Rybicki – stały na bardzo wysokim poziomie. Dodać jednak należy, że wśród uczestników sportowych zmagań można było dostrzec wielu medalistów najważniejszych imprez kontynentalnych i światowych. M.in. zwycięzca kat. 75 kg - Dmitriy Bivol – mistrza Europy i świata kadetów sprzed trzech lat oraz brązowego medalistę Młodzieżowych Mistrzostw Świata z 2008 – który mimo młodego wieku (19 lat) już od 12 sezonów uprawia pięściarstwo. Oto wyniki walk finałowych (na pierwszym miejscu zwycięzcy):

- Od września ruszyć ma liga bokserska.- poinformował podczas dzisiejszej konferencji prasowej poświęconej XXVI Międzynarodowemu Turniejowi Bokserskiemu im. Feliksa Stamma prezes PZB Jerzy Rybicki- Miejmy nadzieję, że zdopinguje to działaczy, sponsorów, a także zawodników i trenerów. Naszym celem jest, by nasi zawodnicy mieli jak najwięcej okazji do startów.

Według prezesa Rybickiego w lidze wystartuje co najmniej 6 drużyn. Co ważne, pojawiła się podobno szansa, by w kosztach uczestnictwa klubów w meczach wyjazdowych partycypował sponsor- z pewnością takie rozwiązanie odciąży w pewnym stopniu budżety klubów ligowych.

Od ponad miesiąca Polskiemu Związkowi Bokserskiemu (PZB) prezesuje 55-letni Jerzy Rybicki. Czas najwyższy, by młodsi lub mniej interesujący się historią sportu czytelnicy poznali bogatą w sukcesy karierę ostatniego - jak dotąd - polskiego złotego medalisty olimpijskiego w boksie (przypomnijmy, że działo się to już ponad 32 lata temu, w 1976 r. Montrealu).

Jerzy Rybicki został prezesem Polskiego Związku Bokserskiego. W tajnym głosowaniu Rybicki otrzymał poparcie od 39 delegatów. Na dotychczasowego szefa związku Adam Kusiora oddano 18 głosów, a na Adama Pawełka 0.